AstraZeneca

Ik krijg de laatste weken best vaak berichtjes dat mensen aan mij denken. Aan wat ik heb meegemaakt.

Uit het niets? Nee, vanwege "AstraZeneca". Vanwege het woord "trombose". Vanwege de zieke mensen die voornamelijk "jonge vrouwen" betreffen. En zélfs af en toe het woord "dood". Daar schrik je van.

Ik moet de huisarts nog bellen. Of is het de GGD die mij uitsluitsel kan geven dat ik, ook over de paar maanden die het vast nog kan gaan duren en er vast weer gebagatelliseerd is, niet word ingeënt met dát vaccin?

Ik las dat er seksegerelateerd onderzoek gaat plaatsvinden. Mooi zo. Want de pil, die wordt geslikt door zó veel vrouwen, geeft een verhoogde kans op trombose. Ik kan me niet voorstellen dat dat niet in relatie staat met de slachtoffers van AstraZeneca. Al is dat natuurlijk speculeren. 

Maar laten we niet vergeten dat de mensen die éérst worden ingeënt de meest vatbare mensen zijn. Dat daar veel patiënten bij zitten die al iets aan hart en vaten hebben. En die nu nogmaals worden blootgesteld aan zo'n risico.

Ik lees weinig nieuws, maar het nieuws hierover volg ik wel. Omdat het me raakt, de ethische kwestie. Een trombose is per definitie levensgevaarlijk: een hart dat vastloopt, longen die stoppen, hersenen die geen bloed meer krijgen of afvoeren, minder levensbedreigend een been dat afgezet moet worden. Dat zijn geen grapjes. En ja, corona zet de wereld óók stil. Dus ik heb het antwoord ook niet, maar het doet me wat met mijn voorgeschiedenis: jonge vrouw, veel voorkomende medicatie, trombose. Hersenletsel.