Ik wil mezelf niets opleggen, maar ik had me toch echt voorgenomen om voor elke doordeweekse dag een stukje te typen. Gisteren was ik heel dapper begonnen aan een tweede stukje, maar als ik nu naar al mijn ideeën kijk denk ik: nah… zonder hoofdletters. Vandaag, gisteren, en juist ook al eergisteren, ben ik ziek. Ziek zoals iederéén wel eens ziek is: heel veel snot (excuus), hoofdpijn, keelpijn, spieren die niks willen, droge mond, mijn hele weerstand is weggeblazen door de herfstwind, denk ik. Ik heb vorige week nogal wat gewandeld, gezwommen, hardgelopen en gehockeyd. Op het zwemmen na allemaal buiten, maar ook dan ga je dus wel met een nat hoofd naar huis, ‘s avonds in de kou. Al met al denk ik een slechte combinatie met de weersomslag. Dus nu ben ik even volledig inactief. Ik sta ‘s ochtends op met mijn vriendin, eet dan braaf een ontbijt in het kader van ‘aansterken kost ook energie’, ik douche en spoel mijn holtes leeg, en dan ben ik dus alweer gesloopt en ga mijn bed in. Dan...
Mijn leven met NAH: niet-aangeboren hersenletsel. Voel je vrij om te reageren.