Pissig kan ik worden van motivational quotes.
Ik dacht dat ik anticipeerde, ik had de route uitgestippeld en 100 wegblokkades ingecalculeerd, en toch vloog ik deze week gigantisch uit de bocht.
Twee weken geleden was het Sinterklaas, en in mijn vorige stukje lees je wat dat deed met mijn energielevel. Drukte, chaos, non-structuur... vorige week had een week van orde moeten zijn.
Vorige week zondag keepte ik een wedstrijdje zaalhockey. Ik keep al 20 jaar regelmatig, dus tot zover niks raars. Alleen die zondag viel ik verkeerd, en daardoor had ik vorige week veel pijn, veel stress (wat is er aan de hand? Alles knakt! Ik kan mijn arm niet optillen!) en in mijn hoofd was het wederom chaos. Elke dag met zo'n 40% energie wakker geworden, ver in de min weer naar bed 's avonds...
Afgelopen weekend raakte ik volledig van streek. Ik doe zo mijn best om alles te plannen! Om te voorkomen dat ik meer dan nodig energie verlies. Ik zet wekkers en klokjes. Ik ben de junkie van de lijstjes. Ik ga naar buiten en ik ga naar bed. Ik ga naar vrienden en ik haak op de bank. Alles denk ik uit in energiepakketjes: dit exemplaar is zwaar, dit is licht, is dit balans?
Van streek dus: pillen erin. Ik haat het als ik pillen moet nemen. Ik haat het, omdat ik mijn paniek zélf wil kunnen doorstaan. Ik haat het, omdat pillen nemen een teken is dat ik het niet in de hand heb. Terwijl mijn levenswerk is om mijn energie in de hand te houden.
Van streek dit weekend, dus met 10-0 achterstand de week in. Een vreemde week omdat er op kantoor dingen afgerond worden in verband met kerst. Dus er is minder werk. Dus ik heb minder afleiding van mijn chaos. En minder structuur. Die moet ik weer zelf vormgeven...
Ik mailde mijn coach gisteren dat niemand het aan me ziet (behalve mijn vriendin die halve nachten maakt), maar dat ik niet goed slaap, dat ik meer pillen neem, dat ik zo moe ben en dat kerst nog moet komen en dat ik alle onzekerheid zo zwaar vind. Ze mailde begripvol:
"Het is knap dat je het zo duidelijk aangeeft. Immers je oogt een stuk flexibeler en energieker vaak dus je grens aangeven is heel belangrijk."
Misschien verwacht je nu een happy end. Maar na stress, na van streek, volgt, indien er niet snel weer zekerheid volgt, een enorme orkaan in mijn hoofd. Vannacht lag ik wakker met migraine. Vandaag raast
die voort, het enige wat ik kan is op de bank liggen.
Het lastige is: hoe nu verder? Alles afzeggen geeft rust, maar ook geen vastigheid. Afspraken geven vastigheid, maar kosten ook energie. En die is ver te zoeken.
Life is 10% what happens to you and 90% how you react to it... en soms vlieg je gewoon uit de bocht.
Reacties
Een reactie posten