Doorgaan naar hoofdcontent

Niks Nuttigs

Er zijn dagen geweest het afgelopen jaar, waarop ik met mezelf afsprak: niks nuttigs. Niet opruimen, afwassen, boodschappen doen, een doekje over het aanrecht halen. Je mag niks doen wat moet, je mag alleen waar je zin in hebt.

Na een overbelastende levensstijl viel dat nog niet mee. Ontspannen was echt iets wat ik opnieuw moest leren. Ik moest mezelf en mijn oplaadmodus - o zo hard nodig- opnieuw uitvinden. En ik wist al dat daar geen Netflix bij kwam kijken (teveel prikkels), niet uitslapen (daar word je niet minder vermoeid van), maar wel het inpassen van ontprikkeling in mijn dagelijkse structuur. Dat klinkt vaag. En dat was het voor mij ook.

Ik heb mezelf opnieuw leren knutselen. Gewoon, nutteloze dingen maken met papier en lijm. Met mijn handen bezig zijn. Boekjes maken.
Ik heb mezelf leren haken. Ik haak kraamcadeautjes bij de vleet, ik heb mijn eigen trui, sjaal en muts gebreid en ook een exemplaar voor mijn vriendin. En een etuitje voor mijn zusje, en een haarband voor mijn schoonmoeder...

Het is een stukje concentratie op iets wat niet nuttig is en waarbij weinig fout kan gaan, zo zie ik het begrip ontprikkelen. Ik moet dingen doen waar ik niet moe van word en die me uit mijn zorgenhoofd halen. Dat lukt het best met mijn handen.

Mijn dagen zien er heel anders uit dan een jaar geleden. Ik heb nog weinig "niks nuttig"-dagen nodig; fijn als het een keer kan hoor, ik hoor je al jaloers zijn, maar ook fantastisch dat het geen moetje meer is. Ik werk weer wat, ik begin weer een sociaal leven terug te nemen. Maar ik hoop dat ik mezelf kan blijven leren ontprikkelen.

Hoe ontprikkel jij?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Atelier

Voor de tweede keer ga ik op donderdagochtend aan de lange eettafel met het croissantjestafelzeil zitten. Dit keer heb ik een bezigheid van thuis meegenomen, want vorige keer zat ik te wachten tot iedereen binnen kwam. Ik doe ondertussen wat met mijn handen: ik brei verder aan een muts voor mijn neefje. Froukje tegenover me pakt iets uit haar tas: een 3D-breiring die ze thuis heeft gemaakt met haar printer om de vingers van handschoenen makkelijk te breien. Ze wil me zo ook wel de breimachine laten zien! Ik zeg dat ik dat heel lief vind, maar dat ik vandaag wat anders wil doen. Eigenlijk heb ik geen idee wat. Er is hier zoveel te doen. En ik weet nog niet wat ik zomaar mag pakken.  Maar als het busje met een paar andere deelnemers aankomt met Holly & Reinier, die ook uit mijn dorp komen en zijn opgehaald, zie ik al hoe dit gaat: begeleidster Elena vertelt aan Holly wat ze kan doen, ze heeft het blijkbaar nodig. We zitten nog wat, maar Reinier gaat juist gelijk het atelier in om...

Maart roert zijn staart, april doet wat-ie wil…

Ik hoor mezelf aan de telefoon zeggen ‘het is allemaal zo spannend nu’ en ik denk: nú? Het is al anderhalf jaar hartstikke spannend. En het duurt maar en het duurt maar. Vorige week wilde ik eindelijk weer eens een stukje schrijven. Over de helse maand die maart was geweest, en dat ik deze maand positief start met het afronden van een werkproject en positief eindig met een vakantie - ik had het stukje “Maart roert zijn staart, april doet wat ik wil” willen noemen. In de handleiding van ‘Lottes hersenletsel’ staat met dikke letters: structuur dient te allen tijde worden nagestreefd  en anticiperen moet je leren als je met Lotte wilt communiceren - nou ja, bij wijze van spreken dan. Er zijn nog steeds NAH-gespecialiseerde hulpverleners die daar hun handen aan branden. Die zonder vooraankondiging zeggen ‘oh ja, dit is onze laatste afspraak want je traject is afgelopen’. Die een vage inschatting van een vervolg geven, terwijl er een harde lijn bestáát. Ik was zelf ook geen b...

Schooljaarcyclus

Het schooljaar is een cyclus. Het ritme van een jaar, waarin veel bezigheden hun eigen plek hebben. Na een lange lome zomer volgen de eerste hete weken in een lokaal, kennismakingen, botsingen, verzoeningen, een paar dagen project en dan een week uitrusten van een immer hectische start. Daarna worden de dagen donkerder. Rond de jaarwisseling blijkt dat er nog even hard aan moet worden getrokken en daarom is ook de vakantie weer zeer welkom; ook omdat het nieuwe kalenderjaar start met toetsweken, de graadmeter voor de tweede helft van het jaar. Krokusvakantie, en dan volgt meestal een splitsing. Sommigen willen er nog vol voor gaan, anderen gooien de handdoek in de ring. School wordt belangrijker, of juist andere zaken, dan volgen er strenge gesprekken, soms bij voorbaat al tevergeefs. Er wordt een hoop besproken in de klas, soms praten docenten daarin mee. In het voorjaar een paar rommelige weken - Pasen, Hemelvaart, Pinksteren - en als je dan écht alle structuur verloren denkt te zijn...