Doorgaan naar hoofdcontent

That's what friends are for

Knowing you can always count on me, for sure
That's what friends are for
For good times and bad times
- Dionne Warwick

Aankomend weekend trouwt een dierbare vriendin. Een fantastische dag moet dat worden: een kasteel, twéé jurken, heel veel vrienden… Ik wil er geen minuut van missen. Maar ik moet wel.
Wil ik de hele dag volhouden, dan moet ik deze week een streng rust-reinheid-regelmaatregime aanhouden. Elke middag na de lunch naar bed. Elke avond op tijd erin. Goed eten. Elke dag minimaal één dagdeel een groot kruis in de agenda (de meeste dagen tellen twee kruizen). Veel naar buiten. Veel ontspannen. Alles op tijd bedenken. Overal op anticiperen. Geen spontane uitschieters. Want ik wil er geen minuut van missen.
Maar wil ik er niet ook nog een week van moeten bijkomen, dan moet dat dus wel. Ik maak me al maanden zorgen over hoe ik deze dag ga doortaan. En daar heb ik van geleerd. Ik dacht dat ik deze vriendin zou belasten met een ‘onnodige taak’, maar ik heb haar gebeld en de situatie voorgelegd: Een hele dag feest, dat houd ik niet vol. Ik moet een moment van opladen creëren. Ik moet van tevoren weten wanneer dat kan, en waar. Ik voelde me een hele last dat ik daarvoor belde.
Maar ze heeft nog meer geregeld dan ik heb gevraagd: een stretcher in een kamertje apart waar ik zo in kan. Omdat ze liever heeft dat ik erbij kan zijn, zonder stress en zonder zorgen.
En dat ontneemt me zorgen, en daardoor kan ik me weer eens ouderwets onderdompelen in het feest dat voorpret heet.

Mijn les: leg uit wat je dwars zit. Vraag vrienden om mee te denken. Ze kennen je goed genoeg.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Atelier

Voor de tweede keer ga ik op donderdagochtend aan de lange eettafel met het croissantjestafelzeil zitten. Dit keer heb ik een bezigheid van thuis meegenomen, want vorige keer zat ik te wachten tot iedereen binnen kwam. Ik doe ondertussen wat met mijn handen: ik brei verder aan een muts voor mijn neefje. Froukje tegenover me pakt iets uit haar tas: een 3D-breiring die ze thuis heeft gemaakt met haar printer om de vingers van handschoenen makkelijk te breien. Ze wil me zo ook wel de breimachine laten zien! Ik zeg dat ik dat heel lief vind, maar dat ik vandaag wat anders wil doen. Eigenlijk heb ik geen idee wat. Er is hier zoveel te doen. En ik weet nog niet wat ik zomaar mag pakken.  Maar als het busje met een paar andere deelnemers aankomt met Holly & Reinier, die ook uit mijn dorp komen en zijn opgehaald, zie ik al hoe dit gaat: begeleidster Elena vertelt aan Holly wat ze kan doen, ze heeft het blijkbaar nodig. We zitten nog wat, maar Reinier gaat juist gelijk het atelier in om...
Een reactie posten
Meer lezen

Maart roert zijn staart, april doet wat-ie wil…

Ik hoor mezelf aan de telefoon zeggen ‘het is allemaal zo spannend nu’ en ik denk: nú? Het is al anderhalf jaar hartstikke spannend. En het duurt maar en het duurt maar. Vorige week wilde ik eindelijk weer eens een stukje schrijven. Over de helse maand die maart was geweest, en dat ik deze maand positief start met het afronden van een werkproject en positief eindig met een vakantie - ik had het stukje “Maart roert zijn staart, april doet wat ik wil” willen noemen. In de handleiding van ‘Lottes hersenletsel’ staat met dikke letters: structuur dient te allen tijde worden nagestreefd  en anticiperen moet je leren als je met Lotte wilt communiceren - nou ja, bij wijze van spreken dan. Er zijn nog steeds NAH-gespecialiseerde hulpverleners die daar hun handen aan branden. Die zonder vooraankondiging zeggen ‘oh ja, dit is onze laatste afspraak want je traject is afgelopen’. Die een vage inschatting van een vervolg geven, terwijl er een harde lijn bestáát. Ik was zelf ook geen b...
3 reacties
Meer lezen

Schooljaarcyclus

Het schooljaar is een cyclus. Het ritme van een jaar, waarin veel bezigheden hun eigen plek hebben. Na een lange lome zomer volgen de eerste hete weken in een lokaal, kennismakingen, botsingen, verzoeningen, een paar dagen project en dan een week uitrusten van een immer hectische start. Daarna worden de dagen donkerder. Rond de jaarwisseling blijkt dat er nog even hard aan moet worden getrokken en daarom is ook de vakantie weer zeer welkom; ook omdat het nieuwe kalenderjaar start met toetsweken, de graadmeter voor de tweede helft van het jaar. Krokusvakantie, en dan volgt meestal een splitsing. Sommigen willen er nog vol voor gaan, anderen gooien de handdoek in de ring. School wordt belangrijker, of juist andere zaken, dan volgen er strenge gesprekken, soms bij voorbaat al tevergeefs. Er wordt een hoop besproken in de klas, soms praten docenten daarin mee. In het voorjaar een paar rommelige weken - Pasen, Hemelvaart, Pinksteren - en als je dan écht alle structuur verloren denkt te zijn...
2 reacties
Meer lezen